Hij noemt mijn moeder ook mama

15-jun-2017

Een pleegkind erbij

Je bent jong en je wilt wat! En daarom vonden wij het zo tof dat op 22 mei 2017 twaalf eigen kinderen van pleegouders bij elkaar gekomen zijn om ervaringen uit te wisselen over het feit dat hun gezin een pleeggezin is. Deze jongeren willen namelijk ook gehoord worden.

Uit de verhalen van de jongeren (tussen de 11 en 23 jaar) komt naar voren dat zij allemaal  uit een ander soort pleeggezin komen. Bij de een kwam voor korte tijd een pleegkind in huis, bij de ander woonden er pleegkinderen voor langere tijd. Ook vertelden jongeren wat het voor hen betekende dat hun neefje permanent bij hen woont. Er was zelfs een jongere die nog geen ervaring had in het hebben van een pleegbroer of zus en die zich dus goed kon voorbereiden. Zijn ouders waren in afwachting van een eerste plaatsing. Genoeg stof om uit te wisselen dus.

Het werd al snel ontspannen want alle ingrediënten waren aanwezig zoals, een BBQ, marshmallows, koekjes, chips en drinken. Ook het lekkere weer speelde mee, waardoor we gezellig buiten konden zitten. 

Na een voorstel rondje spraken we over wat de jongeren belangrijk vinden in de pleegzorg. Ze gaven aan dat ze het heel fijn vinden dat er naar hun mening gevraagd wordt, bij grote beslissingen die er in hun gezin worden genomen. Zoals wel of geen nieuwe plaatsing of een pleegkind dat weer weggaat.. Niet alleen het leven van het pleegkind verandert drastisch, ook hun levens bewegen mee. Dat wordt volgens de jongeren weleens vergeten. Ze vinden het belangrijk gehoord te worden. De aanwezige jongeren denken dat hun pleegzorgwerker hierin een belangrijkere rol kan spelen. Onderwerpen die ook ter sprake kwamen waren; “help, mijn moeder wordt geclaimd”, “het pleegkind noemt mijn ouders papa en mama”, “ik zie veel verdriet,  hoe ga ik daarmee om”, “wij zijn er ook nog”. Natuurlijk werden ook de mooie kanten van het wonen in een pleeggezin benoemd. Een pleegkind zorgt namelijk ook voor leven in de brouwerij en soms zijn ze  schattig.

Op onze beurt hebben wij benadrukt hoe belangrijk en waardevol de aanwezige jongeren zijn voor de pleegkinderen en dat we niet zonder hen kunnen. Wij vinden dat dat dat ook weleens gezegd mag worden omdat zij de onzichtbare krachten kunnen zijn in de pleeggezinnen.

De jongeren waren enthousiast en hebben een herinnering meegekregen. Als begeleiders voelen wij ons gesterkt door hun enthousiasme en er komt zeker een vervolg. Zorgt dat jij er ook bij bent!!!  

Bedankt voor jullie inzet!

Jasper en Hiske