PEL - Vijf maanden in Frankrijk met PEL (Project Ervarend Leren).

19-jun-2017

Jaarlijks vertrekken zo’n 10 jongeren vanuit Juzt naar Frankrijk om gedurende 5 maanden hun leven te overdenken en het roer helemaal om te gooien. Zij verblijven meestal in een Frans gastgezin en draaien mee in het leven van deze mensen. Daarnaast worden ze ter plaatse 2 x per week begeleid door Nederlandse begeleiders en door Juzt vanuit Nederland. Ouders worden door een systeemtherapeut begeleid. Het is soms lastig om uit te leggen waarom het zo goed werkt als een jongere een poosje naar het buitenland gaat. Hieronder geeft een jongere in zijn eigen woorden weer wat het voor hem betekende. Hij is 17 jaar oud.

“Voordat ik naar het PEL project ging gebruikte ik veel drugs, ging ik weinig naar school en had ik eigenlijk geen positief toekomstbeeld. Thuis luisterde ik niet echt en had ik ook niet het gevoel dat er naar mij geluisterd werd. De werkelijke reden dat ik naar het PEL project wilde was dat ik veel problemen had op school. Ik dacht dat dit de manier was om die te omzeilen. Dus ik maakte doelen die ervoor zorgden dat ik zou kunnen gaan.
Toen ik in de auto naar Frankrijk zat had ik niet echt verwacht dat dit een project kon zijn om mijn leven positief te veranderen en zeker de eerste weken dacht ik ook niet dat het me zo zou veranderen. Het was zwaar om geen drugs meer te gebruiken en om heel de dag fysiek bezig te zijn.”

Werk als daginvulling
“Ik heb op een camping gewerkt en daar heb ik van alles gedaan, van hovenierstaken tot werken in een restaurant. Het leukst vond ik het om salades te maken in het restaurant. Het minst leuk vond ik het aanharken van het grint omdat ik er het nut niet van inzag, maar het moest toch gebeuren.
Na een hele tijd in Frankrijk kwam ik erachter dat er toch dingen waren die ik moeilijker vond dan ik eerst dacht. Dat zorgde ervoor dat ik anders naar mezelf, en waar ik tegenaan liep, ging kijken. Ook al was dat pijnlijk voor me.

Na een paar “missers” ging ik het toen toch voor mezelf doen i.p.v. voor andere mensen. Ik heb er in die vijf maanden erg veel geleerd. Ik kan nu praktische dingen, zoals de was doen en koken. Maar wat ik het meest geleerd heb zijn dingen zoals initiatief nemen, praten over emoties, structuur en dat je soms dingen gewoon moet doen ook al zie je het nut er niet van in.”

Ik kon deze dingen niet in Nederland leren want dan zou het gewoon een soort dagbesteding moeten zijn. Ik zou dan overdag misschien dingen leren en ‘s avonds weer verder gaan met mijn oude levensstijl. In Frankrijk werd ik telkens met dingen geconfronteerd en kon ik niet op mijn vaste groepje terugvallen. Er was dus ook niemand die zou zeggen: “Het is allemaal niet waar wat ze zeggen. Je moet je er niks van aantrekken.” Ik ben steeds meer gaan praten met mijn begeleiders en mijn gastgezin. Ik begon steeds meer in te zien dat ik diegene was die moest veranderen. Je moet niet denken dat, nadat ik weer naar Nederland ging, alles toen goed ging. Ik was op een gegeven moment weer begonnen met drugsgebruik. Dat ging een paar keer goed, totdat het echt mis ging. Toen dacht ik; ‘Ik heb geen zin om weer terug te vallen in exact hetzelfde patroon als voor Frankrijk want dan heb ik het allemaal voor niks gedaan.’ Ik wilde me weer meer voelen zoals ik me in Frankrijk voelde.”

Situatie nu
“Inmiddels is dit al een paar maanden geleden. Vanaf dat moment is eigenlijk alles goed gegaan: het gaat nu goed op school, ik heb een baan gevonden, ik ga door naar de zelfstandigheidstraining of de kamertraining. Ik zit nu weer goed in mijn vel. Wat ik voor de rest van mijn leven ga onthouden is dat vaste structuur voor mij heel erg belangrijk is. Ik heb nog steeds geen volledig beeld van mijn toekomst, maar wat ik wel weet is dat ik gewoon eerst de havo ga afmaken en daarna studeren. Mijn toekomst ziet er nu een stuk beter uit dan dat het vorig jaar was.”