Ervaring met Gezins Psychomotorische Therapie (PMT)

19-jun-2017

“Je leert zaken op een andere manier aan te pakken”

Sophie heeft twee zoons, Kaj en Jeffrey. Het gedrag van vooral haar oudste zoon Jeffrey zorgde voor een onveilige situatie thuis, waarbij zowel Kaj als Sophie het geestelijk en lichamelijk zwaar te verduren kregen. De vader gaf geen toestemming voor hulpverlening die het gezin hard nodig had. Pas na gesprekken die Sophie met het CJG en Veilig Thuis had, kwam daar verandering in. Sophie scheidde van haar man en het gezin kreeg IAG (Intensieve Ambulante Gezinsbehandeling) bij Juzt aangeboden.

“In het begin kwam de hulpverleenster bij ons thuis. Tijdens een van de gesprekken stelde zij voor om naar een gymzaal te gaan. Daar was alles wat je maar bedenken kon aan spelmaterialen, geweldig. Alleen wij, zonder vreemden om ons heen en zonder externe prikkels, zo konden wij ons volledig op elkaar richten. We speelden bijvoorbeeld trefbal. De reacties kwamen gewoon vanzelf. Kaj durfde het niet aan, wilde zich verstoppen. Het is veel gemakkelijker om je lichamelijk te uiten dan om alleen te praten. Tegelijkertijd leerde ik beter te interpreteren. Je begrijpt veel beter wat er achter bepaald gedrag zit.”

De gezinstherapie werd door een PMT-er en een systemisch werker vanuit Juzt begeleid. De start van de gezinstherapie was gezamenlijk; moeder en beide kinderen. Na een 3-tal sessies werd besloten om de behandeling van de kinderen apart met moeder plaats te laten vinden. Voor Kaj bleek dit langdurig, voor Jeffrey kortdurend, waarna een individueel PMT traject volgde. Dit om beiden voldoende rust en aandacht te kunnen geven.

Gedrag ombuigen
“We bleven spelletjes in de gymzaal doen, om de beurt mochten we een spel kiezen en dan deden de anderen mee. Dat is langzamerhand steeds beter gegaan. Er zijn ook andere spelonderdelen. Bij Kaj bleek bijvoorbeeld dat hij geestelijk jong voor zijn leeftijd is. Hij bouwde graag met kussens en kisten een tentje en kon zich dan verstoppen. Bij hem werkte het supergoed om handpoppen te gebruiken. Tegen de poppen kon hij zeggen wat hij tegen mij als moeder niet zei. We hebben nu zelfs thuis ook poppen. Als hij dan niet naar bed wil vliegt eerst zijn uil naar boven en dan gaat hij vrijwillig mee. Zo buigen we het gedrag om. Met Jeffrey deden we spelletjes die gericht zijn op het opbouwen van vertrouwen. Op een grote bal gaan zitten en het durven om je te laten vallen.”

“Hij groeit doordat hij weet dat hij gehoord wordt”
Het gezin is nu een jaar bezig met IAG en een half jaar gezins-PMT. De veranderingen in het gedrag bij beide jongens is opvallend. “Jeffrey bedenkt bijvoorbeeld nu eerder dat hij iets beter anders kan doen, of wanneer hij te ver is gegaan. De ruitjes van de tussendeur in huis zijn bijvoorbeeld gesneuveld. Die heeft hij met karton afgeplakt. Hij is zich bewuster van zijn gedrag en de gevolgen geworden, heel mooi is dat. En Kaj durfde in een klimhal nooit hoger dan een halve meter te klimmen. Pas geleden klom hij helemaal tot aan het dak! Hij groeit harder doordat hij weet dat hij gehoord wordt. Hij durft nu ook af en toe ‘nee’ te zeggen.
Kaj is ook in zijn schoolprestaties enorm vooruit gegaan. Trots toont Sophie zijn rapport waar de stijgende lijn goed is te zien. Jeffrey heeft het iets moeilijker in de brugklas op de middelbare school. Toch is ook hij veel gelukkiger dan voorheen.

Ruimte door beweging
Sophie: “Hoe ik de toekomst zie? Een stuk beter! Kaj is veel opener en vrijer geworden. Voor Jeffrey had ik eerder hulp willen hebben. Hij heeft een moeilijker traject, maar ik ben blij met wat er al is bereikt en ik denk dat het goed komt. Bij de gezins-PMT is er ruimte en de kinderen worden op alle fronten geprikkeld. Spel en beweging zeggen zoveel meer dan een gesprek. Ik zie nu beter wat er gebeurt en je leert daar snel op in te springen. De tips die je krijgt kun je meteen zelf toepassen. Je leert om zaken op een andere manier aan te pakken. Op een gegeven moment was ik zover heen dat ik alleen maar in vooroordelen kon denken. Zo van: ‘O daar heb je hem weer, daar gaan we weer’. Bij de gezinstherapie heb ik geleerd om weer naar de feitelijke gebeurtenissen te kijken. Ik zie nu weer het kind in hem in plaats van het kwaaie pubergedrag.”